امّ البنين فاطمه زن قشيرى چنان كه گذشت او دختر ابو على دقّاق است كه در سال 391 متولّد شد و چون پدرش در آن تاريخ پسرى نداشت بدين دختر اقبال عظيم كرد و او را قرآن و علوم دينى و آداب صوفيان تعليم نمود و براى او مجلس وعظ و تذكير ترتيب داد و او را واداشت تا مجالس موعظه از حفظ كرد و چندان در تربيت وى كوشيد تا جامع جميع فضائل گرديد و آنگاه او را با قشيرى تزويج نمود . فاطمه چنان كه عبد الغافر مىگويد در طبقهء زنان ، كم‌نظير بود و از مفاخر روزگار بشمار مىرفت ، قرآن را حفظ داشت و روز و شب مىخواند و بسيار خدادوست و اهل زهد و تقوى بود چنان كه هرگز به كار دنيا و تدابير اموال خود كه از پدر و مادر بميراث داشت نمىپرداخت و امور او را شوهرش مرتّب مىساخت . او حديث را از ابو نعيم اسفراينى و ابو عبد اللّه حاكم و ابو الحسن علوى و ابو عبد اللّه بن باكويه و ابو مسلم غالب بن علىّ بن محمّد رازى سماع كرده و نزد ابن باكويه كتب بسيار خوانده بود و بسيار كسان از وى روايت مىكردند ، وفات او چاشتگاه روز پنج‌شنبه سيزدهم ذىالقعده سال 480 اتفاق افتاد و مدّت عمرش نود سال بود . سبكى در ضمن ترجمهء حال ابو القاسم عبد الرّحمن بن محمّد بن عبد اللّه بن محمّد بن حمدان قرشى نيشابورى ( متوفّى صفر 418 ) نقل مىكند كه فاطمه دختر ابو على دقّاق از وى نيز روايت مىكرده است . و اينك فهرست مانندى از شاگردان وى : 1 - ابو القاسم احمد بن ابراهيم مقرى فزى ، منسوب به « فز » معرّب ( بوز ) از قراى نيشابور ، متوفّى حدود سال 530 . 2 - ابو عبد الرّحمن احمد بن حسن بن احمد بن يحيى كاتب نيشابورى ، نوهء دخترى قشيرى و فاطمه ، متولّد 472 و مقتول در وقعهء غز 549 .